IK WEET NIET WAT TE ZEGGEN

Nr 8 Sweetheart Come ©Stefanos Rokos

Je hoort wel eens dat mensen zeggen dat ze vaak niet weten wat te doen of zeggen als iemand ernstig ziek wordt, of iets ergs tegen komt. Dat ze die persoon dan liever ontwijken.

Dat ze bang zijn of onzeker, of er niet aan willen uit machteloosheid of de schrik voor de confrontatie. Die angst doet hen de getroffene dan vaak de rug toe keren.

En dat is zo verschrikkelijk jammer. Een gemiste kans. Een breuk onnodig en wel triest.

Omdat ziek zijn, iets tegen komen, zo vreselijk des mensen is, en iederéén er ongevraagd het slachtoffer van wordt. Je hebt ontzettend veel geluk als je gezond blijft. En dat is geen verdienste, je wordt in het beste geval en in de meeste gevallen gewoon gezond geboren. Puur geluk als het zo blijft, brute pech als je ziek wordt, en erger : moet blijven.

Ik wilde daar graag iets over schrijven. Iets in de trant van : pak de moed bijeen en blijf gewoon jezelf en zeg dat je je onwennig voelt, dan is het ijs meteen gebroken. Maar vervolgens kwam er al snel een heel eenvoudige en mooie zin in mijn hoofd: ‘Hoe zou je willen dat iemand jou nabij is als je in pijn bent?’

Hij komt uit een oudere geleide meditatie oefening van Edel Maex, die ik nog regelmatig doe. Ik citeer hieronder de zinnen die ik in deze context het belangrijkste vind:

Hoe zou je willen dat iemand met jou omgaat op het moment dat je in pijn bent?

Als je gaat kijken naar je verlangen op het moment dat jij in pijn bent, hoe zou je verlangen, hoe zou je willen, wat zou je het liefst hebben hoe iemand op dat moment met jou omgaat ?

Zou je willen dat die persoon jou veroordeelt?

Zou je willen dat die persoon begrip toont?

Zou je willen dat die persoon je op dat moment afwijst, of zou je willen dat die persoon op dat moment bereid is om jou nabij te blijven?

Zou je willen dat die persoon van alles te vertellen heeft over wat je zou moeten doen, en wat je had moeten doen, en wat je beter wel of niet gedaan had en wat je niet had mogen doen?

Of zou je gewoon willen dat die persoon gewoon bereid is om bij jou te zijn, zonder oordeel, zonder te veel meningen, zonder te veel moetens, met mildheid, begrip mededogen?

Zonder te veroordelen, zonder weg te lopen, zonder druk te zetten?

Ik wil je uitnodigen om in deze oefening jezelf op die manier nabij te zijn. Ik bedoel met mildheid , begrip, mededogen. Voor je eigen pijn.

En moest je het gevoel hebben dat het op dit moment helemaal niet op op jou van toepassing is, als er op dit moment helemaal geen pijn op de voorgrond staat, dan nodig ik je uit om de oefening in plaats van voor je zelf te doen, ze in gedachten te doen voor iemand die het wel nodig heeft….”(Edel Maex)

Dit is een oefening die vragen formuleert die de moeite zijn om bij stil te staan. Ook al mediteer je niet, en ken je er niks van. Geen probleem. Als je jezelf die vragen kan stellen, kunnen ze je mogelijks antwoorden bieden over welke houding je kan aannemen als iemand in pijn is, ziek is, iets heeft. Over wat je zou kunnen doen en zeggen, en wat niet. Zodat je de situatie niet meer hoeft te vermijden, maar kan aangaan. In alle simpele eenvoud. Het overwegen waard. Een uitnodiging.

En toen ik in september afgelopen jaar, voor het eerst het kunstwerk op de foto hierboven, zag, wist ik meteen dat het bij deze tekst zou horen, ook al wist ik nog niet precies hoe die er zou uit zien.

De prachtige tedere handen, die zacht bij elkaar rusten, in het warme oranjegeel, in een omgeving die daarom niet vlekkeloos is, geschilderd door de Griekse kunstenaar Stefanos Rokos. Ze maken deel uit van de tentoonstelling ‘No More Shall We Part, Nick Cave and The Bad Seeds, 14 Paintings 17 years Later’, door Stefanos Rokos, gebaseerd op het gelijknamige album van Nick Cave and The Bad Seeds, No More Shall We Part.

Een heel mooie tentoonstelling, binnenkort opnieuw te zien in Antwerpen bij Galerij Bernaerts van 22 jan. tot 09 feb. 2020. Als je kan, een echte aanrader!

Het bovenstaande kunstwerk is gebaseerd op het lied ‘Sweetheart Come’. Dat op zijn beurt ook gaat over troost.

Ik had het grote geluk om vorig jaar een avond ‘Conversations with Nick Cave’ mee te maken. Dat was een immens verrijkende ervaring, die lang bleef nazinderen, op zoveel vlakken. Hij is een groot kunstenaar. Bij de ingang daar kregen we toen een kaartje met de uitnodiging voor deze tentoonstelling van Rokos in september 2019. Later ging ik er heen, omdat ik nieuwsgierig was geworden. Het werk op die kleine flyer sprak me aan. En na zo een intense avond met Cave in De Roma in Antwerpen, was ik curieus geworden naar wie die kunstenaar dan wel was die Cave zo ondersteunde. En No More Shall We Part is zo een prachtig album, dat ik wel eens wilde zien hoe iemand dat zou omzetten in beeld.

En ik was er en werd hélemaal getroffen door de schoonheid ervan.

Soms ben ik gewoon blij, dat waardevolle dingen zo samen komen in mijn hoofd en versmelten tot één grote gedachte, die ik dan kan neerschrijven.

Meditatie, (schilder)kunst, muziek, ze kunnen allemaal die diepe kern in onszelf raken, daar waar we het meeste gewoon zijn en onszelf kunnen ontmoeten, heel intiem. En stuk voor stuk allemaal belangrijke tools in mijn survivalkit.

Hieronder had ik graag de tekst van Sweetheart Come geciteerd, maar wegens auteursrechten kan dat niet en verwijs ik je door naar het wereldwijde web, waar je hem ongetwijfeld vindt, en ook kan beluisteren. En vooral ook naar de tentoonstelling in Antwerpen volgende week, het is absoluut de moeite.

Het nummer gaat over troost , over nabijheid, er willen zijn voor de ander, in al onze menselijke probeersels.

Wat ik wél kan doen is de mediatie waaruit ik hierboven citeerde, met jullie delen. Edel Maex diepte ze speciaal uit zijn archieven op, waarvoor dank! Op mijn computer was ze verloren gegaan, ik had ze alleen nog op cd. En ik mocht ze ook met jullie delen, ze heet ‘In Pijn’ : 

Edel Maex is zen-boeddhist, leraar zen en mindfulness, psychiater, auteur van verschillende boeken over boeddhisme en mindfulness, en oprichter van de stresskliniek in Antwerpen. Ik dank hem heel hartelijk dat ik een deel van de meditatie mocht uitschrijven en het audiobestand delen. Wil je er meer over weten surf dan naar zijn website www.levenindemaalstroom.be

Ik bedank Stefanos Rokos hierbij ook heel hartelijk dat hij me de toestemming gaf om deze foto van zijn werk te gebruiken, en me die zelfs in de beste resolutie toestuurde. Alle verdere info vind je op zijn website www.stefanosrokos.gr , en betreft de tentoonstelling www.veilinghuisbernaerts.be 

En Nick Cave And The Bad Seeds hoeven verder geen betoog denk ik, just in case : www.nickcave.com 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll to top